Prototype van de eerste tag

Ik ben dol op prototypes. Het is de manier om in gesprek te gaan met je doelgroep, en te onderzoeken of je idee, de ontworpen interactie en de vormgeving aansluit bij eindgebruikers.

Daarom maakte ik vandaag een prototype van de tags in het fablab van Waag Society in Amsterdam. Wat een verademing om met computergestuurde machines aan de slag te kunnen. De vorm is geïnspireerd op het logo. En door de oren van LINKX kun je een touwtje halen om de tag aan een voorwerp te bevestigen. Ik ben benieuwd naar wat jullie hiervan vinden!

 

Als ik erover nadenk is het grappig dat ik zoveel plezier had in het maken. Tijdens mijn studie Industrieel Ontwerpen zag ik op tegen naar ‘de werkplaats’ gaan. Ik moest me er altijd echt even overheen zetten. Bijzaak maar niet fijn was de verplichte kleding. Schoenen met stalen neuzen zijn garantie voor blaren. En die mooie blauwe overal. Veiligheid voor alles; logisch.

Maar die zware industriele frees- en draaimachines, en vooral de handmatige besturing, maakte me nerveus. Er zijn protocollen; je kan er niet zomaar even mee spelen. Net even het wieltje te ver draaien en het gat is te groot. Maak zo’n motorisch foutje met een bibberende hand en je kan overnieuw beginnen, of zelfs de machine slopen. Je kan die fouten niet ongedaan maken en die gedachte remde mij.

Eigenlijk jammer, want prototypen gaat om het maken van fouten. Pas als je iets in je handen hebt, weet je wat anders moet. Tuurlijk maak je ook met computergestuurde machines foutjes. Niet omdat je een wieltje te ver draait, maar omdat een lijntje in de computer niet aansluit. Of je een instelling niet goed zet, en je laser midden op een plank begint. Maar dan stuur je je file gewoon nog een keer naar de lasercutter. Dat betekent niet weer een uur zweten, maar kijken of het nu wel goed gaat.

Mijn eerste speelafspraakje

Eindelijk is het zover. Voor het eerst LINKX uitproberen met Robin. Robin is vier jaar en houdt van alles wat glittert en schijnt. Het is een feest dat Sinterklaas uit het land is, en de kerstman eraan komt. De boom in zijn huis staat, hij speelt met de slingers als ik binnenkom. Hij kan niet van de boom afblijven.

Robin is naast autistisch ook doof en verstandelijk beperkt. Hij praat niet, en zit aan het begin van het leren communiceren. Na elkaar leren kennen, legt Robin’s moeder de LINKX tags op voorwerpen in huis. We kiezen voor de tafel en de stoel, en z’n moeder doet het voor. Hij vindt het eigenlijk maar overweldigend, zoals je kan zien in het filmpje. We proberen hem te verleiden met de kleuren door de tags naar Robin te brengen. Tegen de principes van LINKX in. Want tags moeten vast blijven op objecten. Maar hij vindt dat wel mooi. Hij fladdert met z’n vingers en speelt piano op de telefoon. Telkens beweegt het poesje dan, en speelt de app het woord weer af. Hij hoort het wel, maar reageert (lijkt het) meer op het bewegende beeld. We kunnen niet in Robin’s hoofd kijken. Daarom is spelen de enige manier om erachter te komen wat werkt, en wat niet. En wat is dat leuk, want de interesse, en ook desinteresse van kinderen met autisme is atlijd puur. Van Robin leerde ik nogmaals het belang van mooie sensorische animaties en het gebruik van kleuren. Ik heb nu al zin in m’n volgende speelafspraakje!

Boris demonstreert het prototype

Ik heb al vaak het idee achter LINKX verteld aan ouders, leerkrachten en therapeuten. Zij kunnen mij dan hun mening geven over het idee. Toch blijft het lastig communiceren in woorden over iets dat nog niet bestaat. Helemaal als je van de kinderen wilt weten wat ze ervan vinden, omdat zij niet of nauwelijks praten. Hoe kan ik erachter komen of ze het leuk zouden vinden om met LINKX te spelen?

Het maken van een prototype is de oplossing van ontwerpers. Een prototype is een model van een product, waarmee je (een gedeelte van) de werking kan testen. Zo kun je ervaren hoe het zou zijn als het product er is en dus alvast een beetje in de toekomst kijken.

Uit ervaring weet ik dat het belangrijk is prototypes feilloos functioneren voor kinderen met autisme. Deze kinderen vinden het niet fijn als een prototype zich onvoorspelbaar gedraagt. Om ervoor te zorgen dat alle bugs eruit zijn, testen we dus eerst ‘droog’. En wie kan LINKX beter uitproberen dan m’n zoontje Boris van bijna 4 jaar?

Boris behoort niet tot de doelgroep. Hij heeft voor zover bekend geen stoornis in het autistische spectrum en kan goed praten. Hij is dol op spelletjes op onze ipad en mijn telefoon. Als ik aan LINKX werk, wil hij me altijd helpen. Spontaan plaatst Boris eerst zelf alle tags bij de voorwerpen. Daarna gaat hij ze weer zoeken, en kijkt of het poesje LINKX het nog weet. Hij heeft er plezier in en voelt zich belangrijk, omdat ik het belangrijk vindt. Hij vraagt me sindsdien geregeld of hij het spelletje met de poes weer mag spelen.

Nu het prototype werkt, zijn we klaar om te spelen met autistische kinderen!

In het filmpje toont Boris het prototype. Boris heeft zelf de tags neergelegd. Soms liggen ze nu dichtbij het voorwerp in plaats van op het voorwerp. De kracht van LINKX zit in het letterlijk plaatsen. Dus op de deur, en niet naast de deur!

LINKX van start!

Het is al bijna 8 jaar geleden dat ik bij de faculteit Industrieel Ontwerpen van de TU Delft afstudeerde op LINKX. Daar kreeg ik de opdracht speelgoed te ontwerpen dat de taalontwikkeling van kinderen met autisme op een speelse manier stimuleert.


Na mijn afstuderen verdiepte ik me binnen mijn promotie-onderzoek in het ontwerpen voor kinderen met autisme. Ik onderzocht hoe ontwerpers kunnen leren van contact met deze bijzondere doelgroep, en ik ontmoette vele kinderen en experts op het gebied van autisme. Positieve reacties van hen overtuigden me steeds weer van de kracht van LINKX. Het zit hem vooral in de eenvoud.

En nu, anno 2015, is de wereld er helemaal klaar voor. Middels het internet kan ik wereldwijd ouders, leerkrachten en therapeuten bereiken. Bovendien hebben de meeste gezinnen om mij heen een smartphone of ipad. En met de introductie van iBeacon-technologie is het mogelijk geworden om smartphones met hun omgeving te laten communiceren. De puzzel is compleet!

Met mijn campagne richt ik me eerst op kinderen met autisme, omdat daar mijn expertise ligt. Maar natuurlijk geloof ik dat het van nut kan zijn voor alle kinderen die moeite hebben met het leren van taal.

Op deze blog zal ik mijn inspanningen om LINKX te verwezenlijken met jullie delen. Het geeft energie iets te doen wat ertoe doet, en het is geweldig te merken dat het enthousiasme aanstekelijk werkt. Ik kan dit namelijk niet alleen. Deel je ideeёn en je verhaal, en samen maken we LINKX tot een succes!

foto